12 marca 2021

Droga krzyżowa

Zazdrość


Droga Krzyżowa

SIEDEM GRZECHÓW GŁÓWNYCH: ZAZDROŚĆ

 

I - Jezus na śmierć skazany

„Kwaśne winogrona” – to jeden z mechanizmów psychologii. Jak to wygląda? Wpada do winnicy lis. Widząc wiszące wysoko dorodne kiście winogron, zaczyna skakać ile tylko potrafi, by je zerwać. Mija kwadrans, pół godziny, godzina... jest już zmęczony. Skakanie na nic. Winogrona rosną za wysoko. „Ehh, po co mi one?” – mówi sobie. „Pewnie i tak są strasznie kwaśne”. Co to ma wspólnego z wiarą? Zazdrościmy innym wartości, których sami nie jesteśmy w stanie osiągnąć. „Ma zawsze lepsze oceny ode mnie”, „jak on to robi, że nie krzyczy wcale na swoje dzieci, nie kłóci się z żoną?”, „potrafisz nie pić alkoholu przez cały rok, bo obiecałeś?”. I wtedy zaczyna się zazdrość: „Ma lepsze oceny... Gdybym ja siedział tyle czasu, co ona nad książkami, robiłbym doktorat”. „Dogaduje się z rodziną? Bo on rzadziej z nimi przebywa, to się nawet nie zdążą pokłócić”. „Nie pijesz alkoholu? Przestań. Dziwaczysz już. Ale to ze mną się nie napijesz?” Niby śmieszne, ale w istocie tragiczne.

Podobnie było z Jezusem. Faryzeusze zazdrościli Mu wszystkiego: dobra, popularności, cudów, modlitwy, nauczania... Nie mieli tego, a przez zatwardziałość serc nie mogli tego zdobyć, dlatego Go skazali. Chroń mnie Boże przed sądzeniem w zazdrości.

II – Jezus bierze krzyż

„Proszę księdza, ja to zawsze mam pod górkę. Biednemu wiatr w oczy.” Narodowa wada Polaków: narzekanie! Lubimy sobie pogadać na nasze krzyże, zwłaszcza kiedy z zazdrością patrzymy na łatwe życie innych. Mówimy o nich: „ooo, ten to jest w czepku urodzony” i prześcigujemy się w opowiadaniach, jak to ja mam źle – słaba praca, brak czasu, niewyrozumiali rodzice, źli nauczyciele... Obrzydzamy innym własne życie. Po co? To proste - z obłudy - żeby siebie wywyższyć. A Chrystus? Po prostu bez słowa wziął swój krzyż. Bo najtrudniej jest nieść ciche, niewidzialne krzyże. Boże, chroń mnie przed zazdrosnym ważeniem krzyża mojego wobec innych, przed duchem porównywania, który jest zawsze demonem...

III – Pierwszy upadek Pana Jezusa

Przewidywany czas życia dla Polaka urodzonego w ubiegłym roku wynosi – 72,7 roku, dla Polki – 81 lat. Według prognozy takiego wieku mieli dożywać mężczyźni urodzeni po 2015 r., a kobiety po 2020 r. Niby to dużo, ale nie dla człowieka, który ma przecież tyle do zrobienia. Świat zazdrości Bogu czasu. W USA zbudowano specjalną zamrażarkę, w której odpowiednio spreparowane ciała bardzo bogatych ludzi (za większą opłatą), a tylko głowy (za mniejszą) oczekują na swoje ziemskie zmartwychwstanie, czasy kiedy będzie można ich za pomocą nauki wskrzesić, czyli przedłużyć im życie. Jest to gonitwa z czasem, którego się nigdy nie złapie. „Proszę księdza, największe, czego żałuję w życiu, to zmarnowany czas. Zawsze mi go brakowało na rzeczy ważne.” – mówi większość odchodzących z tego świata. W czym problem? Że nasze serca nie biją w rytm serca Boga.

Panie, pozwól, abym wsłuchał się w tempo i rytm Twego serca, a przez to dotknął wieczności.

IV – Matka

Maryja posiada jedną, najważniejszą ze cnót, która pozwoliła jej być matką Boga... Maksymalną, nieograniczoną, całkowicie heroiczną pokorę. Pokorę tak wielką, żeby ani przez sekundę nie zazdrościła Bogu boskości, nawet wtedy, gdy stała się Jego Matką...
Pokorę, która pozwoliła jej patrzeć, jak zabijają Syna... Pokorę, kiedy znosiła słowa upokorzenia i obelgi. Była daleka od zazdrości. Nigdy nie chełpiła się swoim wybraniem. A jakie są nasze matki? Czy mają w Maryi wzór?

V – Szymon z Cyreny

W tamtym momencie nikt nie zazdrościł Jezusowi, nawet Szymon, który musiał być przymuszonym, żeby pomóc. Trudno jest zazdrościć cierpienia, bólu. Ale jest wyższy poziom jego zrozumienia, kiedy zazdrościsz, w znaczeniu pożądasz cierpienia nie dla jego samego, ale dla tego, co ze sobą niesie. „Proszę księdza, mam bardzo liczne rodzeństwo. Jako najstarsza ze wszystkich zawsze musiałam siedzieć w domu przy maluchach, zwłaszcza po śmierci mamy. Wściekałam się,  kiedy widziałam przez okno moje koleżanki wracające z potańcówki. Ja nigdy nie mogłam. Dopiero teraz wiem, że było to dla mnie zbawienne. Praca w domu skutecznie okiełznała mój trudny charakter. Dziś mam wspaniałe rodzeństwo, które kocha mnie chyba bardziej niż ktokolwiek inny. Teraz to rozumiem.” Takich przykładów jest mnóstwo. Czy potrafisz pragnąć trudu i cierpienia? Panie, naucz nas patrzeć na cierpienie z wyrozumiałością, byśmy się nie skupiali na nim samym, ale tak jak Ty – pragnęli jego owocu.

VI – Weronika

Św. Weronika była nikim, a jej ledwie zauważony czyn Kościół nagradza nieustannie od 2000 lat... Lubimy robić sobie zdjęcia. Ale tak sami? Strzelamy fotki na tle rozpoznawalnych budowli, pięknych widoków, przy drogich samochodach, znanych ludziach. Chcemy, żeby nam inni zazdrościli tego, gdzie i z kim byliśmy. A Jezus? Nie ma w Ewangelii ani jednego zdania, żeby chełpił się swoimi znajomościami. Najwięcej rozmawiał z maluczkimi: grzesznikami, których inni pomijali, chorymi, którzy dla Żydów byli jak niewidzialni. A kiedy Go zaprowadzono do wielkich tego świata? Z Piłatem zamienił ledwie kilka zdań, a do Heroda w ogóle się nie odezwał. Kiedy ostatni raz rozmawiałeś z człowiekiem z tzw. marginesu? Uczyniłeś coś zupełnie bez nagrody, nawet bez własnej satysfakcji, bo tak po prostu trzeba? Panie, daj mi zdolność lekceważenia wielkich i dostrzegania pomijanych.

VII – Jezus upada po raz drugi

To oferta jednego z salonów kosmetycznych: Peelingi. Zabiegi przeciwzmarszczkowe.  Zabiegi odżywczo-regenerujący. Zabieg na okolice oczu EXPRESS LIFT. Masaże.

W takich miejscach pojawiają się często kobiety (choć i nie tylko), które nie tyle pragną być pięknymi dla samego piękna, ale w których sercach ktoś zasiał ziarno zazdrości, niewiary we własne piękno. Zazdrość okładek czasopism, filmów w telewizji, ładniejszych przyjaciółek. Czasem nieopatrzne słowa męża, chłopaka, mogą wpędzić kobietę w całe pasmo kompleksów.       
W siłowniach godziny spędzają mężczyźni i nie tylko. Aby wyglądać jak idole z filmów akcji. Silni i sprawni. Aby inni patrzyli z podziwem.

A dzieci: muszę mieć najlepszy telefon, najmodniejsze ciuchy, superkomputer – żeby inni mi zazdrościli, żebym nie był gorszy…

VIII – Jezus pociesza płaczące niewiasty

Czy płaczące niewiasty naprawdę kochały Jezusa? Czy Jezus kochał te kobiety? Jak kocha Bóg? Zazdrosna miłość... Taka zazdrość jest wartością pozytywną: nie pozwala np. ukochanemu patrzeć na krzywdę ukochanej. Tolerancja się tu nie sprawdza. Tolerancja, od łacińskiego słowa tolero, znaczy tyle, co „znosić”, „cierpieć”, „wytrzymywać”, czyli np. toleruję fakt, że mój kolega popełnia zło, choć ja sam tego nie czynię. Zatem tolerować, to tak jakby dopuszczać zło, nie reagować. Miłość zazdrosna nie pozwoli pogodzić mi się z faktem, że mój przyjaciel traci zbawienie. Miłość zazdrosna nie przechodzi obojętnie, ale interesuje się każdym. Panie, chroń mnie przed obojętnością chłodnej tolerancji, a rozgrzewaj zazdrosną miłość ku Tobie. 

IX – Trzeci upadek Pana Jezusa

Kiedy narkoman zaczyna brać, odczuwa euforię. Z czasem, kiedy tolerancja organizmu się zmienia, musi szukać sobie nowych, mocniejszych środków, by uzyskać ten sam stan, co wcześniej. Wreszcie narkoman bierze już tylko po to, by nie odczuwać skutków braku przyjmowania. A jak jest z zazdrością? Najpierw jest zdrowa rywalizacja. Później chorobliwa zazdrość. Wreszcie chęć posiadania dla samej świadomości posiadania, tego uczucia, że ktoś, coś jest ode mnie maksymalnie zależne. Aż w końcu odczuwasz większą radość z upadków drugiego, niż z własnych sukcesów.
W ten sposób powoli zatruwa Cię narkotyk zazdrości.

X – Jezus z szat obnażony

Już od piaskownicy uczysz się zazdrościć. Kiedyś przeraziłem się na katechezie w II klasie podstawówki, kiedy dzieci bardzo okrutnie wymawiały sobie nawzajem, czego nie mają. „bo ja dostałem tableta na I Komunię, a Damian nic”. Nasza kultura uczy nas posiadania, ale nie uczy nas nieposiadania, nie uczy nas rezygnacji, wygaśnięcia złudnych pragnień, uczuć. Ma być zawsze WIĘCEJ! Kiedy zapytać: dlaczego więcej? Odpowiada: bo nie mniej? Mniej jest zawsze traktowane gorzej. Bo człowiek nie potrafi nauczyć się oduczać. Panie, daj mi moc rezygnacji z tego, co wydaje mi się, że jest moją własnością.

XI – Jezus do krzyża przybity

Kiedy się coś przybija do ściany, to znaczy, że wyznacza się temu miejsce, unieruchamia, nadaje nudną statyczność. Żydzi myśleli, że podobnie będzie z Jezusem – raz na zawsze przybitym. Pozazdrościli mu życia, że był wolny od schematów, od ograniczeń. W przypowieści o talentach ostatni ze sług na czas wyjazdu pana zakopał talent w ziemi przez co go nie tylko nie pomnożył, ale jeszcze stracił. Sługa trochę bał się pana, a trochę zazdrościł mu tego, co posiadał. Zazdrość zamyka, ogranicza i krępuje. Nie pozwala na radosne poszukiwania. Panie, ucz mnie nieskrępowanej otwartości na innych, bym zazdrośnie nie ukrywał własnych talentów.

XII – Jezus umiera

W raju pierwszy człowiek pozazdrościł Bogu drzewa poznania dobra i zła. Co to znaczy? Że chciał nazywać, które rzeczy w tym świecie są dobre, a które złe. To może tylko Bóg. Po dziś dzień Ewy i Adamowie chcą wykraść owoc, mieć Bożą moc. Wszystko z zazdrości. W każdej epoce grzech pierwszych rodziców wraca jak bumerang. Człowiek myśli, że decyduje już sam... kiedy może na ten świat przyjść, kiedy z niego odejść, jak ma wyglądać jego życie. Żyje tak, jakby Boga nie było. Bo od zawsze człowiek chciał się stać Bogiem, a kiedy nie mógł Nim zostać – po prostu Go uśmiercał w swoim sercu. Boże, żyj we mnie!

XIII – Jezus zdjęty z krzyża

Apetyt zazdrości rośnie w miarę jedzenia. Żydzi najpierw zazdrośnie przybijają do krzyża, żeby Jezus już nic nie zrobił. Jednak nawet po śmierci muszą się Go szybko pozbyć, bo chociaż martwy, ale nadal jest. Z zazdrości zatem zdejmują z krzyża Jego ciało. W czasie rewolucji francuskiej nakazywano obcinać wszystkie krzyże na kościołach, tak aby żadne znaki Bożego Królestwa nie górowały nad nowym oświeconym państwem. Zazdrość jest jak ślepiec, który chce ci wykłuć oczy. Zazdrość nie potrzebuje faktów ani prawdy, żeby podnieść głowę. Boże, obroń mnie przed zaślepieniem zazdrością.

XIV – Jezus złożony do grobu

Zazdrość można pogrzebać. Musisz umrzeć dla świata i jego pragnień, musisz w Chrystusie – tym umarłym i złożonym w grobie zobaczyć siebie całego w swojej nędzy. Zresetować i wyzerować liczniki pragnień, które zawsze mają swoje odniesienia. Tak jak człowiek, który leży na łożu śmierci i wie, że już nie ma marzeń, przyszłości, planów, celów... oprócz jednego. Dopiero wtedy spojrzysz na wszystko inaczej, całkowicie czystym wzrokiem. Dopiero wtedy będziesz mógł zmartwychwstać.

Droga krzyżowa - zazdrość

ks. Robert


Zdjęcia

Odpowiedzialni ODB 2026 marzec

mEDK 2025

Używamy plików cookies

Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies. Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies.

112 0.091750144958496